Mijn dagelijks portie entertainment-nieuws haal ik uit de Daily Mail. Een Engelse krant die je online kan inzien. Hier lees ik de oppervlakkige roddels over internationale popsterren, acteurs en The Royal Family. Zo dook ik eergisteren in het verhaal over de verboden kus tussen Seann Walsh en Katya Jones … Wie? Hoor ik je denken. Twee deelnemers uit het Britse Strictly Come Dancing, een dansshow op de BBC. Ze kusten elkaar na iets te veel drank, terwijl er thuis twee partners wachtten. Niet zo netjes, maar het is smullen wat reacties betreft. Het was bij smullen gebleven, tot mijn interesse dieper het verhaal ingetrokken werd door één simpele term: gaslighting.

De kussende man, Seann Walsh, wordt nu – dagen later, beschuldigd van gaslighting. Een term waar ik koude rillingen van krijg, want dat is precies de term die mijn therapeut gebruikte als omschrijving van mijn vorige relatie. De stiekeme (gefotografeerde) kus van de twee dansers uit de Strictly Come Dancing show bleek geen onschuldige dronken kus. Er zat een heel verhaal achter en meneer bleek geen onschuldige goedlachse krullenbol. Hij bleek een manipulerende altijd lachende krullenbol. Die zijn vriendin niet eenmalig dronken had bedrogen. Het overspel was al weken, zo niet maanden aan gang. Iets dat hij afdeed als ‘bedrog’ en ‘leugens’.  Hij werd afgeschilderd in de Britse media als een overspelpleger en zijn deelname aan Strictly Come Dancing leek uitgedanst. Tot er een artikel verscheen dat meneer Walsh aan gaslighting doet bij zijn vriendin.

Je bent niet gek, je wordt gek gemaakt

Gaslighting. Deze term heeft bij mij de oogkleppen doen afvallen en me laten inzien dat ik niet gek ben. Hoezo? Vorig jaar kwam mijn relatie van zeven jaar abrupt tot een einde. Abrupt voor iedereen om mij heen en een oorverdovende aanstormende knal voor mij. Al een jaar lang was ik er steeds meer van overtuigd geraakt dat hij gelijk had: ik was gek en alles wat er gebeurde en ging gebeuren, was mijn schuld. Het vermoeden van overspel zat in mijn hoofd en was niet waar. Hoe duidelijk de signalen ook waren en hoeveel puzzelstukjes niet eens op z’n plek hoefden te vallen, maar al lagen. Toch zat het allemaal in mijn hoofd, tenminste dat zei hij. Als straf voor mijn ‘gekke gedachtes’ werd ik een strafbankje gezet waar ik alleen vanaf kon komen als ik hem gelijk gaf. Stapje voor stapje ging ik het geloven, de leugens.

“Gaslighting” zei de therapeut nadat ik het hele verhaal had verteld. Dit is een manipulatietechniek die – bij voorkeur – narcisten gebruiken om hun slachtoffers te onderdrukken of ‘gek te maken’. Gaslighting is een manier van misbruik met als doel om het slachtoffers het idee te geven dat ze gek zijn. Ze gaan aan zichzelf en hun herinneringen twijfelen. Bij gaslighting ontkent de narcist aan het slachtoffer dat sommige gebeurtenissen hebben plaatsgehad op zo’n manier dat het slachtoffer niet meer vertrouwd op het eigen verstand. Zo verging het mij ook. Zonder te veel in detail te treden kan ik je vertellen dat het bevestigd krijgen dat ik niet gek ben en wat ik altijd dacht waar blijkt te zijn het grootste cadeau was dat ik ooit heb gekregen.

Het juiste eind

Dat wens ik ook de ex-vriendin van Seann Walsh toe. Haar vermoeden dat meneer niet alleen een dronken-kus deelde met zijn danspartner, maar dat het al weken aan de gang was, bleek waar. Ook hij hield vol dat ze niet wijs was, compleet gestoord en gek. Ook zij ging de schuld bij zichzelf leggen. Nam het zichzelf kwalijk dat ze het gevoel van overspel niet aan de kant kon zetten. Dacht dat haar jaloezie met haar op de loop ging. Boos was hij dat ze het überhaupt durfde te zeggen. Over zijn tijd durfde te beschikken. En toen kwam de foto … nota bene genomen op haar verjaardag, nadat hij haar had geappt dat hij nog even één onschuldig drankje met die andere vrouw zou doen, terwijl ze alleen op hem zat te wachten.

Natuurlijk doet dat pijn. Heel veel pijn, na een jarenlange relatie. Maar ik denk dat ze dankbaar mag zijn, dat ze bevestigd is in haar vermoeden. Het bewijs dat ze niet gek is, dat ze het bij het juiste eind had en dat wat ze dacht waar was. Geloof me, dat is straks – als ze over de eerste pijn heen is – het allerbelangrijkste.

Term gaslighting

De psychologische term Gaslighting komt van het theaterstuk Gas Light uit 1938 waarin de hoofdrolspeler zijn vrouw probeert gek te maken door elke keer de lampen een beetje minder fel te laten branden. Hij overtuigt haar dat dit absoluut niet waar is en dat ze gek is.

Meer informatie over gaslighting vind je hier

 

 

Author

Write A Comment

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: